رهبری کارکنان سازمان بر اساس آموزه‌های علوی و اعتبار سنجی آن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار،عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی(نویسنده مسئول)

2 استادیار،عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق (ع)

چکیده

رهبری به عنوان یکی از وظایف مدیریت و در زمره مهمترین مهارت ها یعنی مهارت انسانی، نقشی حیاتی در پویایی و بالندگی سازمان ها دارد. برای شیوه رهبری نظریه‌های فراوانی مطرح شده است. هدف این نوشتار پاسخ به این پرسش است که رهبری بر اساس آموزه‌های علوی چگونه است؟ با مراجعه به منابع اسلامی، دو دسته گزاره، مشخص می‌شود. دسته اول به صورت مطلق توصیه به نرمش و رفق می‌کند و دسته دوم علاوه بر نرمش، به شدت عمل نیز توصیه می‌نماید. مقتضای جمع بین دو دسته آن است که برای مدیران، اِعمال هر یک از نرمش و شدّت عمل ضروری است و بر اساس اصلی‌ترین گزاره دسته دوم، نرمش اصل است و اِعمال شدت، وابسته به موقعیّت است و تا مادامی که بتوان با نرمش و رفق، امور را به سامان رساند، نوبت به شدت عمل نمی‌رسد. استخراج شاخص های نرمش و مراتب شدت عمل برای پژوهش های بعدی پیشنهاد می­شود. روش این پژوهش، آمیخته از اجتهاد حوزوی و میدانی است.

کلیدواژه‌ها