تصحیح ترجمه شرح نهج البلاغه اثر عزالدین آملی و ویژگی‌های سبک‌شناسی آن

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشگاه تهران

2 دانشیار دانشگاه تهران.

چکیده

یکی از آثار ارزشمند در زمینه علم وادب، ترجمه شرح نهج البلاغه اثر شیخ عزّالدین بن جعفر بن شمس الدین آملی فقیه و محقّق شیعی قرن دهم هجری است. در این مقاله اهمیت این اثر ارزشمند از منظر گوناگون بررسی می‌شود. این کتاب ترجمه‌ای است از شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی، البته نه فقط ترجمه تحت اللفظی که به شیوه مترجمان خوش ذوق و با قریحه گاهی موارد با تلخیص مطالب شرح و گاه با افزودنی‌هایی بر آن همراه است. در ترجمه شرح نهج البلاغه بیانات امیرمؤمنان× از منظر گوناگون ازجمله فنون صناعت و بلاغت ادبی بررسی می‌شود. استعارات، کنایات و تشبیهات کلام مولا به زبانی شیوا تبیین میگردد، 51 فضیلت امیرمؤمنان× شرح داده می‌شود، سپس خطبه سیّد رضی تبیین و خطبه‌های امیر بیان یکی پس از دیگر زینت‌بخش کتاب می‌گردد. از این کتاب نسخه‌های چندانی به‌جا نمانده است. این مقاله که برگرفته از رساله دکتری در تصحیح اثر مزبور است گزارشی از روش تصحیح این اثر در این رساله و ویژگی‌های سبک‌شناسی ترجمه شرح نهج البلاغه ارائه می‌گردد.

کلیدواژه‌ها