بنیاد بین المللی نهج البلاغه فصلنامه علمی پژوهشی پژوهش‌های نهج البلاغه 1735-8051 23 2 2024 09 21 Musicality of Nahj al-Balaghah Phrases; Choice and Arrangement of Words, and Its Contribution to Meaning-Making موسیقی عبارات نهج البلاغه در فرآیند ترکیب و آرایش معطوف به واژگان و تأثیر آن بر معنابخشی 213 235 215188 FA ام البنین خالقیان مدرس حوزه و دانشگاه، پژوهشگر پژوهشکاه ادیان و مذاهب حمرا علوی ششتمد گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران Journal Article 2023 07 11 One of the approaches that has received special attention from researchers in recent centuries is musicality of Quran. After the Quran, Nahjul-Balaghah is renowned for its eloquence, rhetoric, and aesthetic beauty, including the impactful music of its words. This article musicality of Nahj al-Balaghah phrases, focusing on the process of word combination and arrangement and its impact on conveying meaning. The musicality of Nahj al-Balaghah phrases in this article is the external harmony and melody that arises from the beautiful juxtaposition of words, resulting from the dominance of specific letters or groups of letters over consonants and vowels, combined with the inclusion of literary and rhetorical devices. This article, being a fundamental research, employs an inductive and library-based method for data collection, and qualitative analysis for data processing. The most important findings of this research indicate that musicality of Nahj al-Balaghah phrases has different effects and semantic implications, including provocation and incitement, creation of an atmosphere of influence and profound lessons, intensity of popular acceptance, the heaviness of expressing the truth despite worthiness, the evocation of constant fear and terror, the softness of invitation and admonition, clarity and distinctness, reinforcement of feelings of hatred, the intensity of anxiety and distress present in society, and separation and distance.<br /><strong> </strong> یکی از رویکرد‌هایی که در سده‌های اخیر مورد توجه ویژه محققان قرار گرفته موسیقای قرآن است. نهج البلاغه بعد از قرآن از اوج فصاحت و بلاغت و جلوه های زیبا شناختی، از جمله موسیقی موثر در معنا برخوردار است. این مقاله به بررسی موسیقی عبارات نهج البلاغه در فرآیند ترکیب و آرایش معطوف به کلمات و تأثیر آن بر معنابخشی پرداخته است. مراد از موسیقی در این مقاله موسیقای بیرونی نهج البلاغه یعنی آهنگ و آوایی است که ره آورد همنشینی زیبای واژگان و برخاسته از غلبه حرف یا حروفی خاص با صامت ها و مصوت های خاص، همراه با ضمیمه شدن آرایه های ادبی و بدیعی می‌باشد. این مقاله که از تحقیقات بنیادی است، روش و منهج جمع‌آوری مطالب، استقرایی و کتابخانه‌ای و نیز روش پردازش داده‌ها تحلیلی می‌باشد. مهم‌ترین یافته‌های این تحقیق حکایت از آن دارد که موسیقای عبارات نهج البلاغه دارای تأثیرات و دلالت‌های معنایی متفاوتی از جمله: تحریک و تحریض ، ایجاد فضای تأثّر و عبرت آمیزی، شدت استقبال مردمی، سنگینی در گلو ماندن بیان حق با وجود شایستگی، تداعی هراس و رعب مستمر، نرمی دعوت و موعظه، آشکاری و وضوح، تقویت حس نفرت، شدت اضطراب و ناراحتی موجود در جامعه و دوری و جدایی می‌باشد. https://www.nahjmagz.ir/article_215188_e6bd17c5ed435d466c3c42071183f6d3.pdf