Nahjolbalagheh Research

Nahjolbalagheh Research

Typology of Quranic Citations in Seven Selected Descriptions of Nahj Al-Balaghah and Their Comparative Analysis (Case Study of The First Fifty Sermons)

Document Type : Original Article

Authors
Mahmoud Karimi 1
Najibeh Ahmadi 2
1 Imam Sadiq University
2 Payame Noor
Abstract
Due to the fusion of the words of Imam Ali (A.S.) with the Qur'an, and the fact that the Qur'an is related to ahl al-bayt according to the noble hadith of Sakhalin, the general theme of Nahj al-Balaghah is also Qur'anic. Therefore, the Qur'an is one of the most useful sources for understanding the words of the Imam. For this reason, numerous commentaries of Nahj al-Balaghah have benefited from Qur'anic citations. The present article, with the aim of better understanding the explanations and explaining the influence of Nahj al-Balagheh commentators on the Qur'an, examines the Qur'anic citations of the commentators and the typology of these citations. For this purpose, the descriptive-analytical method and statistical tools and tables have been used. The description of the first 50 sermons of Nahj al-Balaghah from the descriptions of the Maearij Nahj al-Balaghah, Ibn Abi al-Hadid, Ibn Meysam, Tanbih al-Ghaflin, Abdu, Fi Zalal Nahj al-Balaghah and Sharh Minhaj al-Bara'a Khoi has been searched and examined. The statistical analysis results of the article were represented in the form of quantitative tables and qualitative explanations. Findings indicated that the quality and quantity of using Quranic evidence in the studied descriptions are different. In terms of quantity, the commentaries of Minhaj al-Bara'a Khoi and Ibn Maysam had the most citation about Qur'an. In contrast, the commentary of Sheikh Muhammad Abduh had the least Qur'anic evidence. Qualitatively, there was a significant relationship between the commentator's general approach and the amount of his Quranic citations.
Keywords
commentators of nahj al-balaghah
quranic citations
typology
lexical interpretation
stylistic meaning
narrative and non-narrative reports

  1. منابع:

    . قرآن کریم

    . نهج‌البلاغه، سید رضی، محمد بن حسین،1394 ش، ترجمه محمدمهدی جعفری، تهران: موسسه نشر و تحقیقات ذکر، چاپ ششم.

    1. آقابزرگ، محسن بن علی ، ۱۴۰۸ ق،الذریعه الی تصانیف الشیعه، قم: اسماعیلیان.
    2. ابن ابی الحدید، عزالدین عبدالحمید،1378 ش، شرح نهج‌البلاغه، قم، کتابخانه عمومی آیت‌الله مرعشی نجفی، مصحح محمد ابوالفضل ابراهیم، چاپ اول .
    3. ابن میثم، کمال‌الدین میثم بن علی،1404 ق، شرح نهج‌البلاغه، دفتر نشر کتاب، چاپ دوم.
    4. البیهقی، علی بن زید،1409 ق، معارج نهج‌البلاغه، قم، کتابخانه عمومی آیت‌الله مرعشی نجفی، مصحح محمدتقی دانش‌پژوه، چاپ اول.
    5. التفتازانی، مسعود بن عمر ،۷۹۲ ق، مختصر المعانی،قم: دار الفکر.
    6. جعفری، محمدتقی،1357 ش، ترجمه و تفسیر نهج‌البلاغه، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ اول .
    7. حسینی اشکوری، احمد، مرعشی، محمود بن شهاب الدین، افندی، عبدالله بن عیسی بیگ، بی تا، ریاض العلما و حیاض الفضلاء، مطبعه خیام، بی جا.
    8. حسینی خطیب، عبدالزهرا، 1367ق، مصادر نهج البلاغه و اسانیده،بیروت: دارالزهرا،
    9. الخوئی، میرزا حبیب‌الله،1400ق، منهاج البراعه فی شرح نهج‌البلاغه، طهران، مکتبة الاسلامیه، مصحح سید ابراهیم میانجی، چاپ چهارم .
    10. دشتی، محمد،1377 ش، فرهنگ معارف شروح نهج‌البلاغه، قم، موسسه تحقیقاتی امیرالمؤمنین علیه‌السلام ، چاپ اول.
    11. سید رضی، محمد بن حسین،1383 ش،نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، قم، موسسه فرهنگی تحقیقاتی امیرالمؤمنین علیه‌السلام ، چاپ بیست و دوم.
    12.  1390ش، نهج البلاغه، ترجمه علی شیروانی، دفتر نشر معارف، چاپ اول.
    13. عبده، محمد، شرح نهج‌البلاغه، مصحح محمد محی‌الدین عبدالحمید، القاهره: مطبعة الاستقامة
    14. کاشانی، فتح‌الله،1420 ق، تنبیه الغافلین و تذکرة العارفین، طهران، انتشارات پیام حق، مصحح سید محمد جواد ذهنی تهرانی، چاپ اول .
    15. معارف مجید، شریعتی نیاسر حامد،1393 ش، ارتباط نهج البلاغه با قرآن کریم، تهران: انتشارات بنیاد، چاپ اول.
    16. مغنیه، محمدجواد،1400 ق، فی ظلال نهج‌البلاغه، بیروت: دارا لعلم للملایین، چاپ دوم.
    17. مکارم شیرازی، ناصر،1417 ق، پیام امام، تهران: دارالکتب الاسلامیه، چاپ اول .

    مقالات

    1. پهلوان، منصور، ویژگی های شرح ابن میثم بحرانی بر نهج البلاغه، مقالات و بررسی ها، شماره ۸۴، ۱۳۸۶، صص۳۳-۴۶.
    2. حاجیان حسین آبادی، رضا، دلشاد تهرانی، مصطفی ، روش شناسی ابوالحسن بیهقی در شرح معارج نهج البلاغه، دوفصلنامه مطالعات روش شناسی دینی، شماره دوم، پاییز و زمستان ۹۳، صص۱۳-۳۳.
    3. رفعت، محسن، روش شناسی منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، علوم حدیث، شماره ۵۹، بهار و تابستان ۱۳۹۰، صص ۲۰۷-۲۴۴.
    4. رفعت، محسن، روش شناسی شرح فی ظلال نهج البلاغه، فصلنامه علوم حدیث، شماره 55، بهار 1389، صص 103-31.
    5. فتاحی زاده، فتحیه، مرادی، لعیا، روش‌شناسی علامه جعفری در شرح نهج‌البلاغه (با تأکید بر منابع و استنادهای تفسیری)، پژوهش‌نامه علوی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، سال چهارم، شماره دوم، پاییز و زمستان ۱۳۹۲، صص ۸۵-۱۱۲.
    6. مهدوی دامغانی، محمود، نکته هایی درباره ابن ابی الحدید و شرح نهج البلاغه، میراث جاودان، شماره ۲۵و۲۶، بهار و تابستان ۱۳۷۸، صص۵۸-۶۵‌.