Nahjolbalagheh Research

Nahjolbalagheh Research

Intertextuality of Quranic verses in the Moral Wisdoms of Nahj al-Balaghah

Document Type : Original Article

Authors
fatemeh seyfaliei
mohamad reza hoseyni nia
ilam u
Abstract
Intertextuality is a theory for a profound reading of a literary text and access to their implicit content. It reflects the fact that texts are always in interaction. Discovering this interaction opens a new horizon toward the reading of texts. Nahj al-Balaghah is one of the texts that is closely related to the concepts of the Qur'an. In his statements, Imam Ali (AS) has mentioned the verses of revelation in many cases. Other words of the Imam are taken from the school of revelation, so the spiritual and divine spirit of the Qur'an is manifested in it. This article aims to express the profound relationship between the Qur'an and the statements of the Amir al-Mu'minin (AS) in Nahj al-Balaghah through the descriptive-analytical method and states that most intertextual manifestations of Qur'anic verses in the wisdom of Nahj al-Balaghah are thematic and following the rule of parallel negation. In the next stages, there is a general denial and a partial denial that Imam Ali (AS) has indirectly used Quranic words and phrases to express his intentions and goals, and the spirit of the Quran is available throughout his words. The conclusion is that the Qur'an, as an absent text in the pearls of wisdom of Nahj al-Balaghah, has very desirable processing and, in most cases, has a clear and direct presence in the words of Imam Ali (AS). Imam (AS) has used Quran directly and objectively, and by making minor or general adjustments and changes in the absent text, or even by establishing a semantic and thematic relationship based on the speech, presented the Quranic concepts and goals in an entirely different format.
Keywords
Intertextuality
Quran
Wisdom
Nahj al-Balaghah

  1. منابع

    .قرآن کریم

    .نهج البلاغه

    1. احمدی، بابک، 1380ش، ساختار و تأویل متن ( نشانه شناسی و ساختار گرایی)، تهران: نشرمرکز.
    2. آلن، گراهام، 1380ش، بینامتنیت، ترجمه؛ پیام یزدان جو، تهران: نشرمرکز.
    3. بابایی، احمد علی، 1382ش، برگزیده تفسیر نمونه، تهران: دار الکتب الاسلامیة.
    4. بروئل ، پیرو، و همکاران، 1371ش، تاریخ ادبیات فرانسه، ترجمه: نسرین خطاط و مهوش قویمی، تهران: سمت.
    5. پین، مایکل، 1380ش، لکان، دریدا، کریستوا، ترجمه: پیام یزدانجو، نشرمرکز.
    6. تمیمی، محمد جواد، 1424ق، دراسة التجلی البنی القرآن فی الخطاب العربی المعاصر، بیروت: دارالکتب العربی.
    7. راستگو، سید محمد، 1385ش، تجلی قرآن و حدیث در شعر فارسی، تهران: سمت.
    8. زمخشری، محمود، 1407ق، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، بیروت: دارالکتاب العربی.
    9. شاذلی، سید بن قطب بن ابراهیم، 1412ق، فی ظلال القرآن، بیروت: دار الشروق.
    10. طباطبایی، سیدمحمد حسین، 1374ش، المیزان فی تفسیر القرآن، قم: جامعه مدرسین.
    11. طبرسی، فضل بن حسن، 1377ش، تفسیر جوامع الجامع، مشهد: بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی.
    12. طبرسی، فضل بن حسن، 1360ش، ترجمه تفسیر مجمع البیان، تهران: فراهانی.
    13. طوسی، محمد بن حسن، بی تا، التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
    14. طیب، سید عبدالحسین، 1378ش، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران: اسلام.
    15. عزام، محمد، 2001م، النص الغایب، دمشق: اتحاد الکتاب العربی.
    16. قائمی نیا، علیرضا، 1389ش، بیولوژی نص، تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
    17. قائمی، مرتضی، 1388ش، سیری در زیباییهای نهج البلاغه، قم: ذوالقربی.
    18. کاشانی، ملا فتح الله، 1336ش، منهج الصادقین فی الزام المخالفین، تهران: علمی.
    19. کریستوا، ژولیا، 1381ش، کلام، مکالمه و رمان، ترجمه: پیام یزدان جو، تهران: نشر مرکز.
    20. مکارم شیرازی، ناصر، 1374ش، تفسیر نمونه، تهران: دار الکتب الاسلامیة.
    21. موسی، خلیل، 2000م، قرآئات فی الشعر العربی الحدیث و المعاصر، دمشق:اتحاد الکتاب العرب.
    22. نامور مطلق، بهمن، 1390ش، درآمدی بر بینامتیت: نظریه ها و کاربردها، تهران: سخن.
    23. وعدالله، لیدیا، 2005م، التناص المعرفی فی شعر عزالدین المناصره، دار المندلاوی

     

    مقالات

    1. امانی، رضا، نبی احمدی، محمد، شادمان، یسرا ، 1392ش، بررسی چگونگی ارتباط قرآن و شعر جاهلی با رویکرد بینامتنیت، مطالعات ادبی قرآنی، شماره 1.
    2. حلبی، احمد طعمه، 2007م، اشکال التناص الشعری، شعر البیانی نموذجأ، شماره 43.
    3. ساسانی، فرهاد، 1384ش، تأثیر روابط بینامتنی در خوانش متن، مجله زبان و زبان شناسی.
    4. شعیری، حمیدرضا؛ رحیمی جعفری، مجید؛ مختاباد امرایی، سید مصطفی، 1390ش، از مناسبات بینامتنی تا مناسبات بینارسانه­ای، پژوهشهای زبان و ادبیات تطبیقی، شماره 2.
    5. عباس زاده، حمید، 1389ش، اقتباسهای قرآنی در نهج البلاغه، فصلنامه مطالعات تفسیری، شماره 1.
    6. فدوی، طیبه، باوان چوری، مسعود، و لرستانی، نرگس، 1392ش، بینامتنیت قرآنی در شاهنامه فردوسی، مجله مطالعات انتقادی ادبیات، شماره 2.
    7. قائمی، مرتضی، 1390ش، بینامتنی قرآنی در مقامات ناصیف یازجی، دوفصلنامه تخصصی پژوهشهای میان رشته ای  قرآن، شماره 5.
    8. لوشن، نورالهدی، 1422ق، التناص بین التراث و المعاصره، مجله جامعة ام القری لعلوم الشریعة و اللغة العربیة و آدابها، شماره 11.
    9. مسبوق ، سیدمهدی، 1392ش، روابط بینامتنی قرآن با خطبه های نهج البلاغه ، دو فصلنامه تحقیقات علوم قرآن و حدیث، شماره 20.
    10. مسبوق، سیدمهدی، و حسین بیات، 1391ش، روابط بینامتنی قرآن با نامه سی و یکم نهج البلاغه، مشکات، شماره 114.
    11. میرزایی، فرامرز و واحدی، ماشاالله، 1388ش، روابط بینامتنی قرآن با اشعار احمد مطر، نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید باهنر کرمان، شماره 25.