Nahjolbalagheh Research

Nahjolbalagheh Research

Reflection of Emotional Intelligence and Conflict Management of Ali (AS) in the light of Nahjul Balagha

Document Type : Original Article

Authors
1 Imam Sadeq University, Tehran, Iran
2 Arabic Language and Literature, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran
3 Arabic Language and Literature, Al-Mustafa Al-Alamiya University, Qom, Iran
Abstract
Emotional intelligence (EQ) is an essential topic in psychology that tries to interpret emotions and feelings in human ability. One of the crucial competencies of emotional intelligence is the discussion of conflict management. Conflict management is defined as using the most intelligent way to deal with conflict or change its direction to help the organization's goals or society. The three main methods of conflict management are mental management, soft management, and hard conflict management. In the present study, after analyzing essential aspects of Imam Ali's (AS) life, such as the caliphate of the Prophet (PBUH), the battle of Jamal, battle of Siffin, the story of Hakamiyat, and the Khawarij uprising. The results indicated that Imam Ali (AS) used the appropriate methods according to the types of conflicts and solved most of the conflicts arisen among the group of Muslims through thoughtfulness and reliance on logic and reasoning. He persuaded and corrected them through soft management. Ali's (AS) management style in encountering the conflicts that emerged in seditions and sabotage shows his emotional intelligence and high managerial ability to face his time conflicts.
Keywords

  1. .قرآن کریم.

    .نهج البلاغه، 1373ش، ترجمه: سید جعفر شهیدی، چاپ چهاردهم. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.

    1. آقایار، سیروس، شریفی درآمدی، پرویز،1386ش، هوش هیجانی – کاربرد هوش هیجانی در قلمرو هیجان، چاپ دوّم. تهران: سپاهان.
    2. ابن ابی الحدید، عزّالدین ابوحامد،1375ش، جلوه تاریخ در شرح ابن ابی الحدید، ج1 و6. ترجمه:محمود مهدوی دامغانی، چاپ دوّم، تهران: نشر نی.
    3. ابن أثیر، علی بن أبی الکرم شیبانی، 1965م، الکامل فی التاریخ، بیروت: دار صادر.
    4. برادبری، تراویس؛ گریوز، جین، 1386ش، هوش هیجانی: مهارت­ها و آزمون­ها. ترجمه: مهدی گنجی،چاپ دوّم، تهران: سالاوان.
    5. جعفری تبریزی، محمد تقی، 1378ش، ترجمه کامل نهج البلاغه، چاپ اوّل، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
    6. رابینز، استیفن، 1382ش، مبانی رفتار سازمانی، ترجمه: علی پارسائیان و سید محمد اعرابی، چاپ ششم. تهران: دفتر نشر پژوهش­های فرهنگی.
    7. ژایگر، رودلف، 1387ش، زندگی پر افتخار علی: خداوند علم و شمشیر، چاپ اوّل. تهران: نشر مجید.
    8. سبحانی نژاد، مهدی؛ یوزباشی، علی­رضا، 1387ش، هوش هیجانی و مدیریت در سازمان، چاپ اوّل، تهران: یسطرون.
    9. سبط ابن جوزی، شمس‌الدین، 1383ش، شرح حال و فضایل خاندان نبوت، ترجمه: محمد رضا عطایی، چاپ دوّم، مشهد: آستان قدس رضوی.
    10. شریفی درآمدی، پرویز؛ آقایار، سیروس،1387ش، هوش هیجانی بهبود رابطه با خود و دیگران. چاپ اوّل، اصفهان: سپاهان.
    11. شیرازی، علی، 1373ش، مدیریت آموزشی، مشهد: انتشارات جهاد دانشگاهی.
    12. طالقانی، سیدمحمود، 1374ش، پرتوی از نهج البلاغه، چاپ دوّم، تهران: وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی.
    13. طبری، محمد بن جریر، 1967م، تاریخ الأمم والملوک، ج4، چاپ دوّم، بیروت: دارالتراث.
    14. کاظمی، علی، 1381ش، مبانی مدیریت اسلامی و الگوهای آن، تهران: نشر نیل.
    15. گلمن، دانیل، 1383ش، هوش هیجانی: خودآگاهی هیجانی، خویشتن­داری، هم­دلی و یاری به دیگران، ترجمه: نسرین پارسا، چاپ سوم، تهران: رشد.
    16. مفید «مُحمّد بن مُحمّد بن نَعمان »، 1413ق، الجمل، قم: کنگره شیخ مفید.
    17. مطهری، مرتضی، 1389ش، جاذبه و دافعه علی علیه‌السلام ، چاپ اوّل، قم:آل طه.
    18. مکارم شیرازی، ناصر، 1375ش، پیام امام امیرالمومنین علیه‌السلام : شرح تازه و جامعی بر نهج البلاغه، ج 2 و3. چاپ اوّل، تهران: دارالکتب الاسلامیه.

     

    مقاله ها

    1. درگاهی، حسین و همکاران، 1387ش، مدیریت تعارض و راهبردهای آن، تهران: مجله دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، شماره 1 و2، بهار، صص 72- 63.
    2. رهنورد، فرج اله؛ جویبار، منوچهر، 1387ش، مقایسه هوش هیجانی در میان سطوح سه گانه مدیریت: مطالعه موردی. مجله پیام مدیریت، شماره 26، بهار، صص 118-101.
    3. قنبری، سیروس؛ کریمی، ایمان؛ نوروزی، فاطمه،1390ش، هوش هیجانی در آیینه آموزه­ های نهج البلاغه. همدان؛ اولین همایش ملّی نهج البلاغه و علوم انسانی دانشگاه بوعلی سینا، صص 1601-1572.