Nahjolbalagheh Research

Nahjolbalagheh Research

Investigation the reflection of perfect human being and its authorities in Nahj al-Balaghah and Shahnameh

Document Type : Original Article

Authors
Parviz Sheibani 1
sedighe karimi 2
1 Parsan literature shiraz university
2 Persian Language and Literature - Faculty of Literature and Humanities - Shiraz University - Shiraz - Iran
Abstract
"Perfect human being" is an interpretation that mystics have used in their discussions about ontological issues. The perfect human being is the Almighty's most complete objective manifestation, representing His beauty and glory. Perfect human being is necessarily a mediator between the imperative creation and congenital creation. According to previous studies, Nahj al-Balaghah and Shahnameh introduced, interpreted, and explained the characteristics of noble and perfect human being. So, these two books are considered important sources for learning the methods of being a perfect human. The present article examines the characteristics of the perfect human being and its authorities in Nahj al-Balaghah and Shahnameh with a descriptive-analytical approach in Imam Ali's speech and Ferdowsi's point of view. This research results in the exclusion of undesirable characteristics and the attraction of desirable characteristics such as goodness and kindness, justice, wisdom, keeping promises, and keeping secrets. These features have been examined through the lens of ethics, and each of them shows the position of a complete human being. This comparative research indicated that the characteristics and moral qualities of perfect human beings had a high frequency in both studied books. 
Keywords
perfect human being
ethics
Nahj al-Balaghah
Shahnameh

  1. منابع

    .نهج البلاغه، 1394ش، ترجمه دکتر سید جعفر شهیدی ، تهران: انشارات علمی و فرهنگی

    1. آزمایش، مصطفی،1386ش، با فردوسی سلوک صوفیانه تا دیار سیمرغ، تهران: حقیقت.
    2. ابن ابی الحدید، عبدالحمید بن هبة الله، 1378، شرح نهج‌البلاغه، ترجمه محمود مهدوی دامغانی، تهران: نشرنی.
    3. اسفندیار، محمود رضا،1381ش، انسان کامل اثر عزیزالدین نسفی، تهران: مؤسسۀ فرهنگی اهل قلم.
    4. جوانشیر ، ف. م ،1380ش، حماسه داد ( بحثی در محتوای سیاسی شاهنامه )، جلد اول، تهران: انتشارات جامی.
    5. جهانگیری، محسن، 1367ش، محی‌الدین بن عربی چهرۀ برجسته عرفان اسلامی، چاپ سوم، تهران: دانشگاه تهران.
    6. خوانساری، جمال‌الدین،1360ش، شرح غررالحکم و دررالحکم، به تصحیح سیدجلال‌الدین ارموی، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
    7. دوستخواه، جلیل، 1362ش، شناخت‌نامه‌ی فردوسی و شاهنامه، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی.
    8. رزمجو، حسین، 1375ش، انسان آرمانی و کامل در ادبیات حماسی و عرفانی فارسی،چاپ دوم، تهران: امیرکبیر.
    9. رضا، فضل الله ،1350ش، نگاهی به شاهنامه تناور درخت خراسان، تهران: انجمن آثار ملّی.
    10. صفا ، ذبیح الله ، 1377ش، تاریخ ادبیات در ایران،تهران: فردوس.
    11. راثی، محسن،1383ش، تاثیر نهج البلاغه و کلام امیرالمؤمنین علیه‌السلام در شعر فارسی، تهران:امیرکبیر.
    12. فردوسی، ابوالقاسم، 1391ش، شاهنامه، به کوشش جلال خالقی‌مطلق، چاپ چهارم، تهران: مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی.
    13. کفافی،محمد عبدالسلام، 1382ش، ادبیات تطبیقی،ترجمه: سید حسین سیدی، مشهد: نشر آستان قدس رضوی.
    14. کلینی، محمد بن یعقوب، 1365ش، الاصول من الکافی، چاپ چهارم، ج 2 ، طهران: دار الکتب الاسلامیه.
    15. مطهری، مرتضی، 1374ش، انسان کامل، چاپ سیزدهم، تهران: صدرا.
    16. منتصب مجابی، حسن، 1383ش، تاثیر قرآن و احادیث در شاهنامه فردوسی، کرمانشاه: دانشگاه رازی.
    17. نراقی، ملا مهدی، 1388ش،جامع السعادات،ج1و2،ترجمه کریم فیضی،قم: قائم آل محمّد صلی‌الله علیه و آله .
    18. نسفی، عزیز الدین، 1381ش، انسان کامل، به کوشش محمود رضا اسفندیار، تهران: اهل قلم.
    19. نصری، عبدالله، 1371ش، سیمای انسان کامل از دیدگاه مکاتب، چاپ سوم، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.

    مقالات

    1. بسیج، احمد رضا، 1389ش، انسان کامل در نهج البلاغه، پژوهش‌های اخلاقی، سال اول، ش 1، صص27-45.
    2. دینانی، غلامحسین، اسعدی، مرتضی، 1371ش، انسان کامل، تحقیقات اسلامی، ش 2، صص 34-53.
    3. موسوی جشنی، صدرالدین و درودی، مسعود، 1392ش، «توکل و نتایج آن از منظر نهج‌البلاغه»، پژوهش‌نامه علوی، ش۷ صص 125-144.