Nahjolbalagheh Research

Nahjolbalagheh Research

Addition and deletion in translation of the derivatives of Estef’al and its influence on the translations of sermons

Document Type : Original Article

Authors
Masoumeh Nassari Pouzeh 1
Hussein Shirafkan 2
1 Arabic literature Dept. Sediqah Kobra Tarbiat Modarres Institute, Qom, Iran
2 Arabic literature dept. Almostafa- Alalamiah society, Qom, Iran
Abstract
Paying attention to the quality of the translation of religious texts such as the Qur'an, Nahj al-Balaghah, and Hadith is an important and obvious issue. Evaluating the translation of these texts to protect them is necessary, important, and valuable. Among these texts, from which various translations have been made into the Persian language, is the noble book of Nahj al-Balaghah.  But in general, these translations from Arabic to Persian have been criticized by many writers because they are not as good as they could be. In the present research, with a descriptive-analytic method, the cases of deletion and addition of translation of derivatives of the Estef’al in the translation of Nahj al-Balaghah's sermons were studied. Based on this, the data  11 of the derivatives of the Estef’al from all the sermons of Nahj al-Balaghah were selected and investigated in five Persian translations of Nahj al-Balaghah (Faiz al-Islam, Ansari, Shahidi, Zamani, and Dashti). The findings of this research showed that the examples of deletion and addition of translation of derivatives of the Estef’al have damaged the mentioned translations. For example, inappropriate deletions included meanings deletion of derivatives of the Estef’al, deletion of rhetorical devices, and deletion of grammatical elements. Inappropriate additions included unnecessary and incorrect explanatory additions of words; improper interpretative additions of vocabulary; and extensions in the translation of words. The statistical report of the performance of the translators in the examined samples indicates that Faiz al-Islam's translation had the least frequency of slips and Dashti's translation had the highest frequency of slips, but the total performance of the five translations is not such that it can be considered appropriate and successful.


Keywords
sermons of Nahj al-Balaghah
translation criticism
deletion
addition
derivatives of the Estef’al

  1. منابع

    . قرآن کریم

    . نهج البلاغه، 1379ش، مترجم: سیدعلینقی فیض ­الاسلام، تهران: انتشارات فقیه.

    . نهج‌البلاغه،(بی تا)،مترجم: محمدعلی انصاری قمی، تهران: انتشارات نوین.

    .نهج‌البلاغه، 1378ش، مترجم: سید جعفر شهیدی، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.

    .نهج‌البلاغه، 1379ش، مترجم: محمد دشتی، قم: مشهور.

    .نهج‌البلاغه، 1379ش، مترجم: حسین انصاریان، تهران: انتشارات پیام آزادی.

    .نهج‌البلاغه، 1420ق، مترجم : مصطفی زمانی، تهران: مؤسسه انتشارات نبوی.

    1. ابن ابی الحدید، عزالدین عبدالحمید،1378 ش، شرح نهج‌البلاغه، قم: کتابخانه آیت‌الله مرعشی نجفی.
    2. ابن اثیر، مبارک بن محمد، 1367ش، النهایة فی غریب الحدیث و الأثر، به کوشش: محمود محمدطناحى، طاهر احمدزاوى، قم: موسسۀ مطبوعاتی اسماعیلیان.
    3. ابن جنی، ابو الفتح عثمان، (بی تا)، الخصائص، به کوشش محمد علی نجار، مصر: مکتبة العلمیه.
    4. ابن سیده، على بن اسماعیل، 1421ق، المحکم و المحیط الأعظم، تصحیح:عبدالحمید هنداوى، بیروت: دار الکتب العلمیه.
    5. ‏ابن فارس، احمد بن فارس، 1404‏‏ش، معجم مقاییس اللغه، تصحیح:عبدالسلام محمد هارون، قم: مکتبة الاعلام الاسلامی.
    6. ابن منظور، محمد بن مکرم، 1414ش، لسان العرب، بیروت: دار صادر.
    7. ازهرى، محمد بن احمد، 1421ق، تهذیب اللغه، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
    8. استرآبادی، رضی­ الدین، 2000م، شرح شافیه بر ابن حاجب. محقق: نورالحسن و دیگران. بیروت: دار الکتب العلمیه.
    9. انصاریان. علی، 1408ق، شرح نهج‌البلاغه المقتطف من بحار الانوار، تهران: مؤسسه الطباعه والنشر وزاره الثقافه والارشاد الاسلامی.
    10. انیس. ابراهیم، 1374ش، معجم الوسیط، طهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
    11. بابایی. علی اکبر، 1392ش، روش ­شناسی تفسیر قرآن. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
    12. بحرانی. میثم بن علی ابن میثم، 1404ق، شرح نهج‌البلاغه، طهران: دفتر نشر الکتاب.
    13. بحرانی، میثم بن علی ابن میثم، 1408ق، اختیار مصباح السالکین، تحقیق:محمد هادی الأمینی، مشهد: مجمع البحوث الاسلامیه.
    14. بحرانی. میثم بن علی ابن میثم، 1417ق، ترجمه شرح نهج‌البلاغه، قربان­علی محمدی­ مقدم و علی­ اصغر نوایی یحیی­ زاده، مشهد: بنیاد پژوهش­های اسلامی آستان قدس رضوی.
    15. بیهقی کیذری، قطب­ الدین محمد بن حسین، 1375ش، حدائق الحدائق فی شرح نهج‌البلاغه، قم: بنیاد نهج‌البلاغه، انتشارات عطارد.
    16. تفتازانی، سعدالدین مسعود بن عمر، (بی تا)، المطول شرح تلخیص المفتاح، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
    17. تهانوی، محمدعلى بن على، 1996م،کشاف اصطلاحات الفنون، بیروت: مکتبة لبنان ناشرون.
    18. ثعالبی، ابو منصور، 1422ق، فقه اللغه و سر العربیه، بیروت: دارالاحیاء التراث العربی.
    19. جوهرى. اسماعیل بن حماد، 1376ش، الصحاح، تحقیق: احمد بن عبدالغفور عطارد، بیروت: دار العلم للملایین‏.
    20. حدادی، محمود،1375ش، مبانی ترجمه، تهران: انتشارات جمال الحق.
    21. رازی، فخرالدین محمد بن عمر،1420ق، مفاتیح الغیب، بیروت: دار احیاء الثراث العربی.
    22. راوندی، قطب ­الدین سعید بن هبه ­الله، 1364ش، منهاج البراعه فی شرح نهج‌البلاغه، قم: کتابخانه آیت ­الله مرعشی.
    23. زمخشرى، محمود بن عمر، 1979‏‏م، أساس البلاغة، بیروت: دار صادر.
    24. شوشتری، محمدتقی، 1376ش، بهج الصباغه فی شرح نهج‌البلاغه، تحقیق و تصحیح: بنیاد نهج ­البلاغه، طهران: امیرکبیر.
    25. صاحب، اسماعیل بن عباد، 1414‏ق، المحیط فی اللغة، تصحیح: محمد حسن آل­ یاسین، بیروت: عالم الکتب.
    26. صفوی، محمد رضا، 1391ش، نقد آموزی ترجمه­ های قرآن، قم: بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود (عج).
    27. طالقانی، محمود، بی تا، پرتوی از قرآن، تهران: اتحاد.
    28. طریحى. فخرالدین بن محمد، 1375ش، مجمع البحرین، طهران: مکتبة المرتضوی.
    29. طیب حسینی، محمود، 1394ش، درآمدی بر دانش مفردات قرآن، تهران، مرکز مدیریت حوزه­ های علمیه خواهران-پژوهش­های حوزه و دانشگاه.
    30. عصاری، محمود رضا، 1388ش، مفاهیم علم نحو، قم: جامعه المصطفی العالمیه.
    31. فراهیدى، خلیل بن احمد، 1409ق، العین، قم: نشر هجرت‏.
    32. فیروزآبادى، محمد بن یعقوب، 1415‏‏ق، القاموس المحیط، بیروت: دار الکتب العلمیه.
    33. فیومى، احمد بن محمد، 1414ق، المصباح المنیر فى غریب الشرح الکبیر للرافعى، قم: مؤسسه دارالهجرة.
    34. قلی ­­زاده، حیدر، (بی تا). مشکل ساختاری ترجمه قرآن کریم، تبریز: موسسۀ تحقیقاتی علوم اسلامی ـ انسانی دانشگاه تبریز
    35. لطفی­ پور ساعدی، کاظم، 1392ش، درآمدی بر اصول و روش ترجمه، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
    36. مرتضی زبیدی، محمد بن محمد، 1414‏ق، تاج العروس، بیروت: دار الفکر.
    37. معرفت، محمد هادی، 1369ش، التمهید فی علوم القرآن، قم: مرکز مدیریت حوزه علمیه
    38. منتظری، حسینعلی، 1383ش، درسهایی از نهج ­البلاغه، تهران: سرایی.
    39. مهنا، عبدالله على، 1413ق، لسان اللسان‏، بیروت: دار الکتب العلمیه.
    40. موسوی، سید عباس، 1418ش، شرح نهج‌البلاغه، بیروت: دار الرسول الاکرم صلی‌الله علیه و آله.
    41. نجفی، ابوالحسن، 1365ش، آیا زبان فارسی در خطر است؟، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
    42. هاشمی خوئی، میرزا حبیب ­الله، 1400ق، منهاج البراعه فی شرح نهج‌البلاغه، طهران: مکتبه الاسلامیه.
    43. هاشمی، احمد، 1391ش، جواهر البلاغه، قم: مرکز مدیریت حوزه علمیه قم، دفتر برنامه ریزی و تدوین متون درسی .
    44. یزدی. خضر، 1429ق، شرح شافیه ابن الحاجب فی علمی التصرف و الخط، بیروت: ریّان.

    مقالات

    1. مردانی، مهدی، 1397ش، روش شناسی معنایابی واژه­ های نهج البلاغه، آموزه ­های حدیثی،2(4)، 26-3.