Nahjolbalagheh Research

Nahjolbalagheh Research

Epistemological Framework of Exercising Power in Good Governance According to Hazrat Ali (AS)

Document Type : Original Article

Authors
Maryam Lashkarbolooki 1
Atena Bahadori 2
mahdi mohammadzadeh banitarfi 3
1 Qurav and Hadith university
2 Department of Islamic Education- Faculty of Theology- Alzahra University- Tehran- Iran
3 مدیر گروه معارف دانشگاه
Abstract
One of the disadvantages of power in societies is the ruler's autocracy and boundless domination, which causes oppression, injustice, and rights violations of subjects and causes suffocation and frustration in the general public, particularly the weaker classes of people. Acquaintance with the lofty and sublime thoughts of Amir al-Mu'minin Ali (AS) and paying attention to his style of government will lead to the limitation of power. These limits and boundaries are based on the theoretical foundations of Islam. On one hand, define the general principles of the ruler's movement and on the other hand, represent the red lines that should not be crossed. The laws recognized by Imam Ali (AS) play a reference role in determining the methods. With the help of these laws, every influential person can be bound to act based on justice and save humanity from aggression and bloodshed. The present article, with a descriptive-analytics method based on Nahj al-Balaghah traditions and the historical-political atmosphere of the era of Amir al-Mu'minin Ali (AS), extracted the technique of good governance, which is based on justice and derived from the sovereignty of God. This type of governance is based on the three foundations of good planning and time and space management. and the combination of hard and soft power. The general lines of the Imam's governance include God-centeredness, religion-centeredness, justice-centeredness, moderation, faithfulness, and truth. His red lines are in the exercise of power, tyranny, force and violence, reproduction, exclusivity, and boasting.
Keywords
power
politics
Islamic government
governance
Nahj al-Balaghah
منابع
قرآن کریم. 1415ق، مترجم: محمدمهدی فولادوند، تهران: دار القرآن الکریم.
نهج‌البلاغه، 1381ش، مترجم و شارح: علی‌نقی فیض‌الاسلام، تهران: فقیه. 
1. آمدی، عبدالواحدبن‌محمد، 1378ش، غررالحکم و دررالکلم، مترجم: سیدحسین شیخ الاسلامی، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
2. آملی، عزّالدین جعفربن‌شمس‌الدین، 1355ش، ترجمه و شرح نهج‌البلاغه، مشهد: آستان قدس رضوی.
3. ابن‌أبی‌الحدید، عزالدّین ابوحامد، 1387ق، شرح نهج‌البلاغه، محقق: محمد ابوالفضل ابراهیم، ج2، مصر: دار إحیاء الکتب العربیه.
4. ابن‌الأثیر، علی‌بن‌محمد شیبانی، 1385ق، الکامل فی التاریخ، بیروت: دار صادر.
5. ابن‌‌بابویه، محمدبن‌علی، بی‌تا، الخصال، مترجم: محمدباقر کمره‌ای، تهران: کتابچی.
6. ابن‌شعبه، حسن‌بن‌علی حرّانی، 1363ش، تحف العقول عن آل الرسول صلی الله علیه و آله و سلم، محقق: علی‌اکبر غفاری، قم: مؤسسه نشر اسلامی.
7. ابن‌شهرآشوب، محمدبن‌علی 1376ق، مناقب آل‌أبی‌طالب علیهم السلام، نجف: المکتبة الحیدریة.
8. ابن‌عبدربّه، احمدبن‌محمد 1407ق، العقد الفرید، بیروت: دار الکتب العلمیه. 
9. ابن‌‌فارس، احمد، 1404ق، معجم مقاییس اللغة، محقق: عبدالسلام محمد هارون، قم: مکتب الأعلام الاسلامی.
10. ابن‌مزاحم، نصر، 1404ق، وقعـﺔ الصفّین، قم: کتابخانه آیـﺔ‌الله مرعشی ‌نجفی.
11. ابن‌منظور، محمدبن‌مکرم، 1414ق، لسان العرب‏. بیروت: دار الفکر.
12. ابن‌میثم، میثم‌بن‌علی، 1404ق، شرح نهج‌البلاغه، تهران: دفتر نشر کتاب.
13. ثقفی، ابراهیم‌بن‌محمد، 1374ش، الغارات، مترجم: عبدالمجید آیتی، تهران: وزرات ارشاد.
14. جعفری، محمدتقی، 1375ش، ترجمه و تفسیر نهج‌البلاغه، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی،
15. جعفریان، رسول، بی‌تا، تاریخ و سیرۀ ‌امیرمؤمنان علی‌بن‌ابیطالب علیه السلام، قم: دلیل ما.
16. حرّعاملی، محمدبن‌حسن، 1104ق، وسائل الشیعه إلی تحصیل مسائل الشریعه، قم: موسسه آل البیت علیهم السلام
17. حسینی دشتی، سیدمصطفی، بی‌تا، معارف و معاریف، تهران: موسسه فرهنگی آرایه.
18. حکیمی، محمدرضا و محمد و علی، 1371ش، الحیاة، مترجم: احمد آرام، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
19. حمیری قمی، عبدالله‌بن‌جعفر، 1413ق، قرب الأسناد، قم: مؤسسه آل‌البیت(ع) لإإحیاء التراث.
20. خوانساری، جمال‌الدین محمد، 1408ق، شرح غررالحکم و دررالکلم، تهران: دانشگاه تهران.
21. خویی، حبیب‌الله‌بن‌محمد، 1400ق، منهاج‌‌البراعـﺔ‌ فی ‌شرح نهج‌البلاغـﺔ، تهران: 
مکتبـﺔ ‌الاسلامیـﺔ.
22. دشتی، محمد، 1381ش، امام علی علیه السلام و مسائل سیاسی، قم: موسسه فرهنگی تحقیقاتی امیرالمؤمنین علیه السلام
23. دلشاد تهرانی، مصطفی، 1391ش، رخسارۀ خورشید: سیرۀ امام علی علیه السلام در نهج‌البلاغه، تهران: دریا.
24. دهخدا، علی‌اکبر، 1373ش، لغت‌نامه دهخدا، تهران: دانشگاه تهران.
25. راغب اصفهانی، حسین‌بن‌محمد، 1412ق، مفردات الفاظ قرآن، بیروت: دار العلم.
26. شوشتری، محمدتقی، 1376،ش، بهج‌الصباغه فی شرح نهج‌البلاغه، تهران: امیرکبیر.
27. عمید، حسن، 1376ش، فرهنگ لغت عمید، تهران: امیرکبیر.
28. فارسی، جلال‌الدّین، 1376ش، تعالی‌شناسی، بی‌جا: سوره.
29. فاضل، جواد، 1375ش، سخنان حضرت علی علیه السلام از نهج‌البلاغه، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات.
30. قربانی، زین‌العابدین، 1360ش، یادنامه کنگرۀ هزارۀ نهج‌البلاغه، تهران: بنیاد نهج‌البلاغه.
31. قرشی، سیدعلی‌اکبر، 1378ش، قاموس قرآن، تهران: دارالکتب الاسلامیه.
32. کلینی، محمد بن یعقوب، 329ق، الکافی، تهران: دارالکتب الاسلامیه.
33. لیثى، على‌بن‌محمد واسطى، 1376ش، عیون‌الحکم و المواعظ، قم: دار الحدیث‏.
34. مجلسی، محمدتقی، 1070ق، روضه المتّقین فی شرح من لایحضره الفقیه، قم: موسسه فرهنگی اسلامی کوشانبور.
35. مجلسى، محمدباقر‏، 1403ق، بحار الأنوار، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
36. معلوف، لویس، 1382ش، فرهنگ بزرگ جامع نوین (ترجمۀ المنجد)، مترجم: احمد سیاح، تهران: اسلام.
37. مفید، محمد بن محمد، 413ق، الارشاد فی معرفه حجج الله علی العباد، قم: کنگره شیخ مفید.
38. مکارم شیرازی، ناصر، 1375ش، پیام‏ امام (‏شرح‏ تازه ‏و جامعى ‏بر نهج‏البلاغه)، تهران: دار الکتب الاسلامیـه.
39. نائیجی، محمدجواد، 1384ش، افسانۀ دموکراسی (نقدی بر مبنای نظری دموکراسی)، تهران: وزیری.
مقالات و پایان‌نامه‌ها
40. پورفرد، مسعود، 1387ش، مبانی و مبادی اندیشه سیاسی شهید صدر، ویژه‌نامه حکومت اسلامی، ش50، ص 156-184.
41. دی، دی، رافائل، 1378ش، حاکمیت، قدرت و اقتدار، مترجم: مالک حسینی، نامۀ فرهنگ، ش32و33،  ص 112-127.
42. رهبری، مهدی‌، 1385ش، تحول ‌‌‌‌گـفتمانی‌ قدرت جستارهایی در باب تحول مفهومی قدرت در دوران کلاسیک، میانه، مدرن و پسامدرن، پژوهشنامه حقوق و علوم سیاسی، ش1، 11 ص  8-152.
43. رحیمی، امین، 1390ش، اخلاق قدرت در سیرۀ علوی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه بین-المللی امام خمینی رحمت الله علیه، استاد راهنما: ایرج گلخانی.
44. سبحانی، جعفر، 1382ش، اصول سیاست در سیرۀ عملی امام علی علیه السلام، فصلنامه نهج‌البلاغه، ش7، ص 25-41.
45. شنایی، اشرف‌السادات؛ طباطبایی، سیدمحمدکاظم، ۱۳۹۸ش، رویکرد امام علی  علیه السلام به اخلاق در حوزۀ سیاست و کارکرد آن در تولید قدرت نرم، نشریۀ اخلاق‌پژوهی، ش۵، ص146-123.
46. صدر نبوی، رامپور، 1376ش، پرستیژ، قدرت و زور، مجله دانش و توسعه، ش6و7، ص 5-26.
47. فتاحی اردکانی، حسین؛ محمود اوغلی، رضا، ۱۴۰۰ش، مؤلفه‌های قدرت هوشمند در نهج‌البلاغه، پژوهش‌نامۀ علوی، ش1. ص 197-223.
48. ممتاز، فریده، 1379، قدرت، مجله شناخت، ش27، ص 203-215.
49. میرجلیلی، علی‌محمد؛ عمویی، مریم، ۱۳۹۷، آسیب‌شناسی استحمار در کسب و حفظ قدرت سیاسی از منظر نهج‌البلاغه، پژوهش‌های نهج‌البلاغه، ش۵۹، ص 149-170.
50. نبی‌لو، عظیم‌الله، ۱۳۹۹ش، شبکه قدرت در نظام سیاسی مردم‌سالار دینی در نهج‌البلاغه، نشریۀ علوم سیاسی، ش۵۰، ص 79-100.