Nahjolbalagheh Research

Nahjolbalagheh Research

Comprehensive Model of Accepting Guardianship According to Imam Ali (AS) Based On Content Analysis of Qasea Sermon

Document Type : Original Article

Authors
fathieh fattahizadeh 1
Mohammad Etratdoost 2
sedigheh kashefi 3
1 Professor of the Department of Quranic Studies and Hadith, Faculty of Theology, Alzahra University, Tehran, Iran.
2 Associate Professor in Department of Theology and Islamic Studies, Shahid Rajaee Teacher Training University, Tehran, Iran.
3 Master’s degree in Department of Quranic Studies and Hadith, Faculty of Theology, Alzahra University, Tehran, Iran.
Abstract
Guardianship is one of the main pillars and basic teachings of Islam. It is one of the important Quranic topics and the most central issue in the school of Ahl al-Bayt (AS); which means accepting the leadership of the divine leaders and believing in the guardianship of the infallible Imams (AS) over the people after the Prophet (PBUH).The political system of Islam and the way of governing the religion is based on the province and the criterion of being a Muslim after obeying the the Prophet (PBUH) is to accept the guardianship.  The importance of this issue is such that the Ahl al-Bayt (AS) has repeatedly raised its position and necessity in their enlightened words and have tried to provide an acceptable explanation of it. In this research, using the content analysis method as an interdisciplinary text-oriented research method, the most important and longest sermon of Imam Ali (AS) in Nahj al-Balaghah, that is, the Qasea sermon, has been subjected to quantitative and qualitative analysis. On the other hand, his approach regarding guardianship was explained, and at the end, a comprehensive model of guardianship was drawn from his point of view. The findings of the research show that Amir al-Mu'minin Ali (AS) in his Qasea outlined the levels of accepting guardianship in two ways: accepting the guardianship of divine prophets, including the Prophet (PBUH), and accepting the guardianship of infallible Imams (AS), including himself. He has explained in detail the most important characteristics of the guardian and the results of the guardianship. Undoubtedly, paying attention to this model can be a great help in accepting this important principle in Islam.
Keywords
Ahl al-Bayt (pbuh)
Imam Ali (pbuh)
Provincialism
Abrar
Qasea Sermon
Content Analysis Method

  1. منابع

    قرآن کریم.

    1. ابن ابی الحدید، عزالدین، 1385ق، شرح نهج‌البلاغه، بیروت:داراحیاءالتراث العربی.
    2. ابن بابویه، محمدبن علی، 1386ق، علل‌ الشرایع، نجف: المکتبه‌الحیدریه.
    3. اولادقباد. بهاره، 1396ش، تحلیل محتوای نامه‌ی امام علی علیه السلام به مالک اشتر، تهران: دانشگاه الزهرا علیها السلام.
    4. باردن. لورنس، 1375ش، تحلیل محتوا، ترجمه ملیحه آشتیانی و محمد یمنی دوزی، تهران: دانشگاه شهید بهشتی.
    5. جعفری، محمدتقی، 1376ش، نهج‌البلاغه، تهران: فرهنگ اسلامی.
    6. خویی، میرزا حبیب‌الله، 1364ش، منهاج البراعه فی شرح نهج‌البلاغه، تهران:مکتبة الاسلامیه.
    7. دین پرور، سیدمحسن، 1382ش، نهج‌البلاغه، تهران:بنیادنهج‌البلاغه.
    8. طباطبایی، سیدمحمدحسین، 1390ق، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت: مؤسسه الاعلمی.
    9. طبرسی، فضل بن حسن، 1372ش، مجمع‌‌ البیان فی تفسیر القرآن، تهران: ناصرخسرو.
    10. عادل مهربان. مرضیه، 1394ش، مروری بر تحلیل محتوای کیفی و کاربرد آن در پژوهش، اصفهان: دانشگاه اصفهان.
    11. عزتی، مرتضی(1376ش)، روش تحقیق در علوم اجتماعی، تهران: دانشگاه تربیت مدرس.
    12. کریپندورف. کلوس(1387ش).مبانی روش‌شناسی تحلیل محتوا.ترجمه هوشنگ نائینی. تهران:نشرنی.
    13. کلینی. محمّدبن یعقوب(1385ش).اصول کافی.تهران:اسوه.
    14. هولستی. اُل.آر(1391ش).تحلیل محتوا در علوم اجتماعی و انسانی.تهران:دانشگاه علامه طباطبایی.

    مقالات

    1. عترت دوست. محمد، 1397ش، «کارکردهای تربیتی خانواده مطلوب بر مبنای تحلیل محتوای ادعیه رضوی». علوم تربیتی از دیدگاه اسلام. سال6. ش10.
    2. عترت دوست. محمد(1398ش).«روش‌شناسی فهم حدیث در فرایند سه‌گانه تحلیل متن.تحلیل محتوا و تحلیل گفتمان».حدیث پژوهی.سال11.شماره21.صص291-320.
    3. کاشفی، صدیقه(1397ش)، تحلیل محتوای خطبه قاصعه امام علی علیه السلام (پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد)، تهران: دانشگاه الزهرا علیها السلام.