Nahjolbalagheh Research

Nahjolbalagheh Research

Comparative Study of Companions in Nahj al-Balaghah and Historical Texts (Till End of 4th Century AH)

Document Type : Original Article

Authors
hasan javadinia 1
mahdi khzaye 2
1 department of history education farhangian university p.o .box 14665_889 tehran iran
2 univer sity payam noor
Abstract
The role of the companions and their position is one of the most important topics in the history of early Islam. This importance, apart from their prominent position, has been created due to the influence of the role of the companions in the political, jurisprudential, and theological orientations of Muslims in later periods. However, the historical texts in the early Islamic centuries did not provide a clear definition of the examples of the companions. The main criteria of these texts for defining the companions is the temporal proximity and companionship of these people with the Prophet of Islam (PBUH). Historians of Islamic schools of thought have been influenced by theology and have not been able to play an independent role in this field. The theory of justice of the companions presented by Sunnis is one of them. Also, the case of describing the virtues of the companions or avoiding it is evaluated in the same direction. Nahj al-Balaghah, as one of the most reliable and advanced Islamic texts, has defined the position of companions and determined its examples based on spiritual and behavioral indicators, and not just the condition of time association.Nahj al-Balaghah, by expressing many virtues of the companions, expresses their active role in validating the position of Prophet’s companions and preserving the value of this position. According to Nahj al-Balaghah, being a companion does not prevent people from criticizing the performance of companions.
Keywords
Companions
Historical Texts
Nahj Al-Balaghah
Shia
Sunnis

  1. منابع

    قرآن کریم

    نهج‌البلاغه، 1380ش، گردآورنده: شریف الرضی، ترجمه: محمد دشتی، قم: انتشارات لاهیجی.

    صحیفه سجادیه، 1386ش، ترجمه: مهدی الهی قمشه‌­ای. قم: نیلوفرانه.

    1. ابن ابی الحدید. عبدالحمید بن هبه الله، 1404ق، شرح نهج‌البلاغه، ج9 و11، تحقیق: محمد ابوالفضل ابراهیم. قم: منشورات مکتبه آیه الله العظمی المرعشی النجفی.
    2. ابن اثیر، 1409ق، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، بیروت: دارالفکر.
    3. ابن حبان، 1408ق، تاریخ الصحابه الذین روی عنهم الاخبار، تحقیق: بوران الضناوی، بیروت: دارالکتب العلمیه.
    4. ابن حجرعسقلانی، 1415ق/1995م، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج1، تحقیق: علی محمد معوض، عادل احمد عبدالموجود، بیروت: دارالکتب العلمیه.
    5. ابن حنبل، 1430ق، فضایل الصحابه، ج1، تحقیق: وصی الله بن محمدعباس، قاهره: دار ابن الجوزی.
    6. ابن­عبدالبر، یوسف بن عبدالله، 1412ق، الاستیعاب فی معرفه الاصحاب، تحقیق: علی محمد الجباوی، بیروت: دارالجیل.
    7. ابن قتیبه، عبدالله بن مسلم، 1410ق، الامامه والسیاسه، تحقیق: علی شیری، بیروت: دارالاضواء.
    8. ابن­کثیر، اسماعیل بن عمر، 1398ق، البدایه و النهایه، ج11، اعداد: خلیل شحاده، بیروت: دارالفکر.
    9. ابن منده، محمدبن اسحاق، 2005م-1426ق، معرفه الصحابه، تحقیق: عامر حسن صبری، العین: مطبوعات جامعه الامارات العربیه المتحده.
    10. الحمیدی، عبدالعزیز بن عبدالله، 1418ق/1997م، التاریخ الاسلامی مواقف و عبر، اسکندریه: دارالدعوه للطبع و النشر و التوزیع.
    11. پاکتچی، احمد، 1379ش، «حدیث»، دائره المعارف بزرگ اسلامی ج2، ناظر: کاظم موسوی بجنوردی، تهران: مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی.
    12. جعفری، محمدتقی، 1378ش، خلاصه ترجمه و تفسیر نهج‌البلاغه، تلخیص: محمدرضا جوادی، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
    13. حسنی، هاشم معروف، 1372ش، اخبار و آثار ساختگی، ترجمه: حسین صابری، مشهد: آستان قدس رضوی،بنیاد پژوهشهای اسلامی.
    14. حسینی میلانی، علی، 1430ق، الاحادیث المقلوبه فی مناقب الصحابه، قم: الحقائق.
    15. رامیار، محمود، 1369ش، تاریخ قرآن، تهران: انتشارات امیرکبیر.
    16. سلمی، محمدبن صامل، 1408ق/1980م، منهج الکتابه التاریخ و تدریسه، قاهره: دارالوفاء.
    17. طبرسی، فضل بن حسن، 1406ق/1986م، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج9، تصحیح: هاشم رسولی، فضل الله یزدی طباطبایی، بیروت: دارالمعرفه.
    18. معرفت، محمدهادی، 1387ش، صحابه از منظر اهل بیت علیهم السلام، قم: مؤسسه فرهنگی انتشاراتی التمهید.
    19. مفید، محمدبن محمد، 1414ق/1993م، الاختصاص، تحقیق: علی اکبر الغفاری، بیروت: دارالمفید.
    20. موسوی، عبدالرحیم، 1426ق، نظریه عداله الصحابه، قم: مجمع جهانی اهل بیت.
    21. هاشمی خویی، حبیب­الله­، (1400ق، منهاج البراعه فی شرح نهج‌البلاغه، شرح و تصحیح: ابراهیم میانجی، حسن حسن­زاده آملی، تهران: مکتبه الاسلامیه.

    مقالات

    1. خراسانی، علی، 1399ش، «ایمان صحابه در قرآن؛ بررسی و نقد نظریه عدالت صحابه»، فصلنامه علمی- پژوهشی فلسفه و الهیات، نقد و نظر، سال25، شماره4، پیاپی100، صص155-179.
    2. هدایت پناه، محمدرضا، 1392ش، «امویان مبلغ تقابل صحابه و اهل بیت علیهم السلام»، فصلنامه علمی پژوهشی شیعه شناسی، سال یازدهم، شماره 41، صص218-185.
    3. ---------------، 1383ش، «درآمدی بر شناخت و شکل­گیری و تطور صحابه نگاری1»، تاریخ اسلام در آئینه پژوهش، سال اول شماره 4، صص236-197.
    4. ---------------، 1394ش، «مکتب تاریخی و کلامی صحابه نگاری»، تاریخ اسلام در آئینه پژوهش، سال دوازدهم، شماره اول، پیاپی38، صص146-131.