Nahjolbalagheh Research

Nahjolbalagheh Research

The Model of Government-People Participation in Islamic Governance Based on the Teachings of Nahj al-Balaghah

Document Type : Original Article

Authors
sahar zamaninezhad 1
abdollah tavakoli 2
1 PhD candidate at the Faculty of Management and Accounting, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran
2 Research Institute of Hawzah & University,tehran. Iran
Abstract
In the global environment, government-people participation has become an important tool for achieving the potential of both sectors to provide optimized services. Based on Islamic teachings, the participation of the people with the government is also considered one of the fundamental principles of governance and a religious duty. This research seeks to answer the question of what the model of government-people participation is from the perspective of Nahj al-Balaghah's teachings, and how the roles and duties of each stakeholder in the aforementioned participation are defined. To conduct the research, a qualitative content analysis method was used. The results of the research indicate that effective participation follows a three-layered model. The first layer includes philosophical and insightful components, forming the foundation of participation. The second layer encompasses prerequisite and essential components for implementing participation, and the third layer addresses the duties and responsibilities of the parties involved in participation. Paying attention to the role and implementation of all components in all three aforementioned layers is important and effective in ensuring effective participation. It is hoped that the results of the present research will be effective in creating optimal participation between the government and the people in Islamic societies.
Keywords
Public participation
Islamic management
Public administration
Nahj al-Balaghah

  1. منابع

    نهج‌البلاغه، 1378 ش، محمد بن حسین شریف رضی رحمه الله، ترجمه: جعفر شهیدی، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی

    1. خان محمدی، هادی، واعظی، رضا و دلشاد تهرانی، مصطفی، 1393ش، الگوی مشارکت شهروندی در مدیریت دولتی مبتنی بر نهج‌البلاغه. فصلنامه مدیریت سازمان‌های دولتی، شماره 7. 48-25.
    2. عابدی جعفری، حسن، تسلیمی، محمد سعید، فقیهی، ابوالحسن و شیخ‌زاده، محمد، 1390ش، تحلیل مضمون و شبکه مضامین: روشی ساده و کارآمد برای تبیین الگوهای موجود در داده‌های کیفی. اندیشه مدیریت راهبردی. سال 5، شماره 2، 151-198.
    3. عشقی عراقی، مهتاب، 1399ش، فعالیت‌های اقتصادی امام علی× راهبرد کاهش آسیب‌های اجتماعی از دیدگاه قرآن و نهج‌البلاغه. فصلنامه دانش انتظامی مرکزی. شماره 28، 120-91.
    4. علینی، محمد و غفاری، غلامرضا، 1394ش، تحلیل فضای مفهومی سازه سرمایه اجتماعی در کلام امام علی×. فصلنامه اسلام و مطالعات اجتماعی. دوره 2، شماره 4، 120-92.
    5. گل صنم لو، زین‌العابدین و موحدی محب، عبدالله، 1390ش، حکومت و حقوق متقابل مردم و زمامداران در نهج‌البلاغه. مطالعات تفسیری، شماره 7، 152-127.
    6. لطیفی، میثم، دانایی‌فرد، حسن و رحمانی، فاطمه، 1398ش، مبانی تعامل مردم و حکومت از منظر تفسیر المیزان. مطالعات قرآن و حدیث، شماره 1، 269-243.
    7. مروتی، سهراب و رضایی، زهرا، 1392ش، شاخص‌های ارتباط مطلوب مردم با زمامدار در نهج‌البلاغه. پژوهشنامه نهج‌البلاغه. دوره1،شماره1، 37-25. 
    8. ملکی، یدالله، 1396ش، جایگاه مشارکت سیاسی اجتماعی مردم، از منظر دینی، با تکیه‌بر آیات قرآنی و نهج‌البلاغه. فصلنامه پژوهش‌های اعتقادی و کلامی. سال هفتم، شماره 26، 118-97.
    9. موسوی بجنوردی، سید محمد و صفایی، راحله، 1388ش، حقوق متقابل مردم و حکومت اسلامی از دیدگاه امیرالمؤمنین علی علیه السلام. متین، دوره 11، شماره 44، 26-2.
    10. واعظی، رضا، خان محمدی، هادی، دلشاد تهرانی، مصطفی و اصلی پور، حسین، 1397ش، طراحی الگوی مفهومی عوامل پیش برنده و بازدارنده مشارکت شهروندی در نهج‌البلاغه. فصلنامه مدیریت اسلامی، دوره 26، شماره 2، 89-65.
    11. Braun, V. & Clarke, V. (2006). “Using thematic analysis in psychology, Qualitative Research in Psychology, Vol. 3, No. 2: 77-101
    12. Casady, C. B. Eriksson, K. Levitt, R. E. & Scott, W. R. (2019).(Re) defining public-private partnerships (PPPs) in the new public governance (NPG) paradigm: an institutional maturity perspective. Public Management Review, 1–23.doi:10.1080/14719037.2019.1577909
    13. Evans, B. marko J. Sundback, S. and Theobald, k. (2005). governing sustainable cities, Earthscan, London
    14. Jomo, K.Chowdhury, A.Sharma, K. and Platz, D. (2016). Public-Private Partnerships and the 2030 Agenda for Sustainable Development: Fit for purpose? Department of Economic & Social Affairs. DESA Working Paper 148 ST/ESA/2016/DWP/148. https://doi.org/10.18356/f42bd4bb-en
    15. Matos-Castaño, J. A. Mahalingam, and G. Dewulf. (2014). “Unpacking the Path-Dependent Process of Institutional Change for PPPs.” Australian Journal of Public Administration 73 (1): 47–66. doi:10.1111/1467-8500.12062.
    16. Osborne, S. P. (2000). Public–Private Partnerships: Theory and Practice in International Perspective.London: Routledge.
    17. Soecipto, R. M. & Verhoest, K. (2018).Contract stability in European road infrastructure PPPs: how does governmental PPP support contribute to preventing contract renegotiation? Public Management Review, 20(8), 1145–1164.doi:10.1080/14719037.2018.1428414
    18. Villani, E. Greco, L. & Phillips, N. (2017).Understanding Value Creation in Public-Private Partnerships: A Comparative Case Study. Journal of Management Studies, 54(6), 876–905.doi:10.1111/joms.12270 
    19. Xiong, W. & Zhu, D. (2017). Public private partnership towards sustainability: An analysis of object, subject and process. Journal of Tongji University (Social Science Edition), 28(1), 76–83.
    20. Klijn, E.-H., & Teisman, G. R. (2003). Institutional and Strategic Barriers to Public—Private Partnership: An Analysis of Dutch Cases. Public Money & Management, 23)3(, 137-146.