Nahjolbalagheh Research

Nahjolbalagheh Research

Imam Ali's(peace be upon him)Mechanisms of Peacemaking in the Battle of Siffin with Emphasis on Nahj al-Balagha

Document Type : Original Article

Authors
1 Assistant Professor of the Holy Quran University of Science and Education,
2 Assistant Professor of the Holy Quran University
3 Academic staff
Abstract
The security and tranquility of life have always been one of the important concerns of humans throughout different historical periods, and thinkers have always strived to achieve this ideal. However, they have not achieved significant success in this important matter, and during wars, this concern has continuously threatened the mental health and life of humanity. The theoretical and practical conduct of Imam Ali(peace be upon him)also indicates that attention to the security and peace of the people and adherence to divine ethics in wars are among his prominent characteristics. The life history of Imam Ali(peace be upon him)shows that a part of his life was accompanied by war and struggle, and in most of the early Islamic wars, he was present as an unparalleled hero in the battlefields, especially in the Battle of Siffin, which was imposed on him by Muawiyah. Therefore, in this research, using a descriptive-analytical method and drawing upon reliable historical works and the valuable words of Imam(peace be upon him) in Nahj al-Balagha, an attempt has been made to portray aspects of his human ethics, tolerance, compassion, and peacemaking by examining the Battle of Siffin. The research findings indicate that Amir al-Mu'minin Ali(peace be upon him), in this war, employed mechanisms such as avoiding the initiation of war, sending envoys and letters related to inviting to peace and dialogue, continuous guidance and counseling, delaying the start of war, explicitly inviting to reconciliation, and accepting arbitration, etc., to prevent killing and bloodshed.
Keywords

منابع
. قرآن کریم 
. نهج‌البلاغه
1. ابن اثیر عز‌الدین أبوالحسن على بن ابى الکرم، 1385ق، الکامل فی التاریخ، بیروت: دار صادر.
2. ابن اعثم الکوفى أبومحمد أحمد، 1991م، الفتوح، تحقیق:على شیرى، بیروت: دارالأضواء. 
3. ابن قتیبه أبومحمد، عبدالله بن مسلم، بی‌تا، الإمامة و السیاسة، معروف به تاریخ الخلفاء، تحقیق: علی شیری. 
4. ابن مزاحم نصر، 1404ق، وقعة صفین‏، محقق: هارون، عبدالسلام محمد، قم: مکتبة آیة الله المرعشی النجفی‏.‏
5. ابن میثم علی بن میثم بحرانی، 1375ش ، شرح نهج‌البلاغه، ترجمه: قربانعلی محمدی مقدم، علی اصغر نوایی یحیی زاده، مشهد: بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی.
6. ابن أبی الحدید عبدالحمید بن هبة‌الله،‏ 1404 ق، شرح نهج‌البلاغه، محقق: ابراهیم، محمد ابوالفضل، قم: مکتبة آیة الله المرعشی النجفی ‏.‏
7. اسکندرى نصر بن عبد الرحمن، 1425ق،الأمکنة و المیاه و الجبال و الآثار و نحوها المذکورة فى الأخبار و الآثار، ریاض: مرکز الملک فیصل للبحوث و الدراسات الاسلامیه.
8. امامى سید حسن، بی‌تا، حقوق مدنى، تهران: انتشارات اسلامیة.
9. بلاذری احمد بن یحیی، 1988م، فتوح البلدان، بیروت: دار الفکر.
10. ثقفی ابواسحاق ابوالقاسم ابراهیم بن محمد،1371ش، الغارات، ترجمه: عبدالمحمد آیتی، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان چاپ و انتشارات.
11. جعفری سید محمدمهدی،۱۳۸6ش، آموزش نهج‌البلاغه، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
12. ---------------1380 ش، پرتوی از نهج‌البلاغه، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
13. جوادی آملی عبدالله، 1388ش، تفسیر تسنیم، قم: مرکز نشر اسراء،هشتم.
14. ------------،1389ش، انتظار بشر از دین، قم: نشر اسراء.
15. جوهرى اسماعیل بن حماد، 1410ق، الصحاح - تاج اللغة و صحاح العربیة، بیروت: دار العلم للملایین.
16. حموى یاقوت بن عبدالله، 1995م، معجم البلدان، چاپ دوم، بیروت: دار صادر. 
17. موسوی خمینی، روح الله، 1425ق، تحریر الوسیلة، ترجمه: اسلامی، قم: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. 
18. خویى میرزا حبیب الله‏، 1400ق، منهاج البراعة فی شرح نهج‌البلاغة، محقق/ مصحح: ابراهیم میانجى، ‏تهران: مکتبة الإسلامیة. 
19. دینورى‏ ابوحنیفه احمدبن داوود، 1370ش، الأخبار الطوال‏، قم:‏ شریف الرضى. 
20. رضی، سیدمحمدبن حسین، بی‌تا، نهج‌البلاغه، تحقیق: صبحی صالح، قم: مؤسسۀ دارالهجره. 
21. ساعد نادر، 1390ش، حق بر صلح عادلانه، تهران: مجمع جهانی صلح اسلامی. 
22. شعرانى ابو الحسن، 1419ق، تبصرة المتعلمین فی أحکام الدین(ترجمه و شرح)، تهران: منشورات إسلامیة.
23. شوشتری محمدتقی، 1376ش، بهج الصباغه فی شرح نهج‌البلاغه، تهران: امیرکبیر.
24. شهیدی جعفر، 1377ش، علی از زبان علی، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
25. طبری محمد بن جریر،1393ش، تاریخ طبری،  بیروت: دارالمعرفه.
26. فیومى احمد بن محمد مقرى، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، بی‌تا، قم: منشورات دار الرضی.
27. قرشى على اکبر، 1412ق، قاموس القران، تهران:دارالکتب الاسلامیه.
28. قزوینى زکریا بن محمد، 1373ش، آثار البلاد و اخبار العباد، ترجمه: میرزا جهانگیرخان قاجار، تهران: امیرکبیر.
29. مسعودی أبوالحسن على بن الحسین، 1374ش، مروج الذهب و معادن الجوهر، ترجمه: ابو القاسم پاینده، تهران: انتشارات علمى و فرهنگى.
30. مصطفوى، حسن، 1402ق، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، مرکز الکتاب للترجمة و النشر، تهران: اول.
31. مکارم شیرازى ناصر،1386ش، پیام امام‏، تهران: دارالکتب الاسلامیه.
مقاله
32. محسنیان راد ، مهدی،همایون،محمدهادی،هنجارهای مرتبط با پیامبران در سه کتاب مقدس.فصلنامه علمی – پژوهشی دین و ارتباطات،سال بیست وپنجم،شماره اول.