Nahjolbalagheh Research

Nahjolbalagheh Research

A Semantic Approach to the Term "Sa'adat" (Felicity/Happiness) in Nahj al-Balagha

Document Type : Original Article

Authors
1 USUL AL DEEN COLLEGE
2 Faculty member of the Quran and Hadith Sciences Department, Faculty of Principles of Religion (Corresponding author)
Abstract
This research investigates the concept of "Sa'adat" (Felicity) in Nahj al-Balagha as one of the central themes in the ethical and philosophical system of Imam Ali (peace be upon him). Employing the method of syntagmatic semantics (collocational analysis), this study analyzes lexical items such as "Falah" (Success), "Taqwa" (Piety), "Ilm" (Knowledge), "Hikmah" (Wisdom), "Salih Work" (Righteous Deeds), "Khair" (Goodness), and "Adalat" (Justice), which appear in textual collocation with Sa'adat. These collocations demonstrate that Sa'adat in Nahj al-Balagha transcends mere individual success, establishing a profound connection with moral, social, and religious perfection. Accordingly, Sa'adat is defined as a dynamic and interactive process of attaining human perfection and living based on religious and ethical principles. Conversely, the term "Shaqawat" (Wretchedness) is utilized to delineate the obstacles and negative consequences arising from deviating from these principles. This research reveals that the analysis of the collocations of Sa'adat in Nahj al-Balagha elucidates the nexus between knowledge, piety, righteous deeds, and salvation. Furthermore, the verses of the Holy Quran, acting as complements and corroborators of Imam Ali’s (peace be upon him) discourses, further illuminate the path toward achieving Sa'adat. This study suggests that the semantics of Sa'adat in Nahj al-Balagha opens new horizons in understanding normative ethics and the philosophy of action within the Islamic tradition.
Keywords

منابع:
. قرآن کریم، 1388ش، مترجم:ابوالفضل بهرامپور، چاپ اول، تهران: موسسه نشر شهر.
. نهج البلاغه، 1392 ش، سید رضی، مترجم:حسین استاد ولی، تهران:انتشارات اسوه.
1. ابن ابی الحدید، عبدالحمید بن هبة‌الله، 1375ش، جلوه تاریخ در شرح نهج البلاغه، ترجمه: محمود مهدوی دامغانی، تهران: نشر نی.
2. ابن بابویه(صدوق)، محمد بن علی بن،1363 ش، من لا یحضر الفقیه، مترجم: علی‌‎اکبر غفاری،  قم:مؤسسة النشر الإسلامی.
3. ابن دُرَید الازدی،محمد ابن حسن ، 1987م ، جَمهَرَة اللُّغَه ، چاپ اول، ج‏1 . بیروت: دارالعلم للملایین.
4. ابن سیده المرسی،ابوالحسن علی بن اسماعیل، 1421ق، المحکم و المحیط الأعظم، بیروت دارالکتب العلمیة.
5. ابن فارس،احمد،1404ق،معجم مقاییس اللغة، تحقیق و ضبط عبدالسلام: محمد هارون، قم: نشر مکتب الاعلام اللاسلامی.
6.  ابن‌بابویه ، محمدبن‌علی، امالى(صدوق)، 1383ش، مترجم: محمدباقر کمره‌ای، تهران: کتابچی.
7. أزهری، محمد بن احمد، 1421ق، تهذیب اللغه، بیروت: دارإحیاء التراث العربی.
8. اعتماد،  سیدمحمدحسین،1391ش، سعادت و شقاوت از منظر قرآن و روایات، چاپ اول، قم: انتشارات معصومین^.
9. ایزوتسو، توشیهیکو،۱۳۶۱ ش، خدا و انسان در قرآن، مترجم: احمد آرام، تهران: شرکت شهامی انتشار.
10. ترجانی زاده، احمد،1382ش، شرح معلقات سبع، تهران: انتشارات صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران،
11. تمیمی آمدی، عبدالواحدبن محمد، 1410ق، غررالحکم و درر الکلم، قم: دارالکتب الاسلامی.
12. دیلمی، حسن بن محمد، ۱۴۰۸ق، اعلام الدّین فی صفات المؤمنین، قم: مؤسسه‌ آل‌‌البیت‌^ لإحیاء التراث.
13. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، 1386ش، مفردات الفاظ القرآن، قم: دفتر نشرنوید اسلام.
14. شاملی، نصرالله 1391ش،  معناشناسی واژه‌های اخلاقی نهج‌البلاغه، قم: دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم.
15. صفوی ،کوروش، 1378ش، آشنایی با معناشناسی، تهران: سوره مهر.
16. عضیمه، صالح،1381ش، معناشناسی واژگان قرآن (فرهنگ اصطلاحات قرآنی)، ترجمه: سید حسین سیدی، مشهد: آستان قدس رضوی.
17. عمر، احمد مختار، بی تا، معناشناسی، ترجمه: حسین سیدی، مشهد: دانشگاه فردوسی.
18. فراهیدی، خلیل ابن احمد، 1409ق،  العین، قم: موسسه دارالهجرة.
19. قنبری، بخشعلی، ۱۳۹۷ش، معناشناسی به مثابه روش، تهران: نوشناخت.
20. مجلسی، محمد باقر،1403ق، بحار الانوار، محقق:جمعی از محققان، بیروت: دارالاحیاءالتراث العربی.
21. مصطفوی، حسن،1368ش، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم‏، طهران: وزارت فرهنگ و ارشاد. 
22. مظلوم گرمجانی، فریدون، 1401ش، معناشناسی واژه‌های معرفتی در نهج‌البلاغه، قم: مجمع ذخائر اسلامی. 
مقالات
23. کریمی، محمد رضا ؛ همایونی، عبدالکریم، 1395ش، « سعادت و شقاوت از منظر روایات باب (السعادة و الشقاء)» کتاب کافی ،فصلنامه سفینه، دوره: 13، شماره: 51 ،تابستان، صص، 10-19 .
24. لسانی فشارکی، محمد علی، 1389، بررسی معناشناسانه فلاح در قرآن کریم، پژوهشنامه علوم و معارف قرآن کریم، سال اول، شماره8، پاییز89، صص 51،-73.