Nahjolbalagheh Research

Nahjolbalagheh Research

The Ends of a Religious Rule as Viewed in Nahj ul-Balaghah (A Survey)

Document Type : Original Article

Author
Lecturer in Islamic Education University.
Abstract
A religious rule is known to be that in which all levels of management are in accordance with religious beliefs, judgments and values. The ends of a system lie in some general affairs toward which it moves. In the paper, it has been intended to study Alawi teachings and manner of political and behavior life and survey general purposes of an Islamic rule in political, social, economic, cultural and military fields. One, relying on Imam`s speeches, may divide the ends of an Islamic rule into final ends and middle ends. Pursuing the former, Islamic government tries to lead human being to happiness and Divine approximation and, pursuing the latter, tries to administrate society on the basis of Islamic laws, supporting meritocracy, lawful relation to other government, making justice widespread, satisfying social needs and developing public well-fare, establishing and extending Islamic pure teachings and knowledge in society, increasing the citizens` economic power, constructing and building the country, developing trade, technology and agriculture, establishing public security and managing social crises.
Keywords

منابع و مآخذ

الف) کتاب‌ها
ـ نهج‌البلاغه، گردآوری سید رضی، تصحیح صبحی صالح، قم، دارالهجره، بی‌تا.
ـ اوزر، آتیلا، دولت در تاریخ اندیشه غرب، ترجمه عباس باقری، تهران، نشر پژوهان فرزان، 1386.
ـ برقی، احمد بن محمد بن خالد، کتاب الرجال، تهران، دانشگاه تهران، 1342 ق.
ـ تمیمی آمدی، عبدالواحد، غرر الحکم و درر الکلم، تهران، دار الکتب الاسلامیه،‌ 1426 ق.
ـ تمیمی مغربی، نعمان بن محمد، دعائم الإسلام و ذکر الحلال و الحرام و القضایا و الاحکام، قم، آل البیت علیهم‌السلام ، 1385.
ـ جعفری، محمدتقی، حکمت اصول سیاسی اسلام، تهران، موسسه نشر آثار علامه جعفری، چاپ پنجم، 1386.
ـ حر عاملی، محمد بن حسن، تفصیل وسائل الشیعه إلی تحصیل مسائل الشریعه، قم: آل البیت لاحیاء التراث، 1409 ق.
ـ دلشاد تهرانی، مصطفی، رخساره خورشید، تهران، دریا، 1391.
ـ شریف رضی، محمد بن حسین، نهج‌البلاغه، تصحیح صبحی صالح، قم، دار الهجره، بی‌تا.
ـ شوشتری، محمدتقی، بهج الصباغه فی شرح نهج‌البلاغه، تهران، امیرکبیر،‌ 1418 ق.
ـ صدوق، محمد بن علی بن بابویه، الخصال، تصحیح علی‌اکبر غفاری، قم، دفتر انتشارات اسلامی، 1362.
ـ عالم، عبدالرحمن، بنیادهای علم سیاست، تهران، نشر نی، 1384.
ـ غضنفری، علی، حکومت اسلامی در نهج‌البلاغه، قم، طاووس بهشت، 1379.
ـ فاضل لنکرانی، محمد، آیین کشورداری از دیدگاه امام علی علیه‌السلام ، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ هفتم، 1379.
ـ مازندرانی، محمد بن علی بن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب علیه‌السلام ، قم، علامه، 1379.
ـ مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار الجامعه لدرر اخبار الائمه الاطهار علیهم‌السلام ، بیروت، دار احیاء الکتب العربیه، 1403 ق.
ـ مطهری، مرتضی، جامعه و تاریخ، تهران، صدرا،‌ 1372.
ـ نادم، محمدحسن، خاستگاه فرهنگی نهج‌البلاغه، قم، مرکز مطالعات ادیان و مذاهب، 1383.
ـ هادوی تهرانی، مهدی، ساختار کلی نظام اقتصادی اسلام، قم، خانه خرد، 1388.
ب) مقاله‌ها
ـ دشتی، محمد، 1380، «مدیریت بحران در حکومت امام علی علیه‌السلام »، دانش انتظامی، شماره 1، ص 53 ـ 38، تهران، دانشگاه انتظامی.
ـ شاه‌آبادی، ابوالفضل و زینت زرین لعل، «رعایت اصول حکومت علوی بسترساز تحقق اهداف حکومت اسلامی»، پژوهشنامه نهج‌البلاغه، شماره 10، همدان، دانشگاه همدان، 1394.
ـ فوزی، یحیی و مسعود کریمی، «تفاوت‌شناسی اهداف حکومت‌های سکولار و حکومت اسلامی»، علوم سیاسی، شماره 51، ص 40 ـ 7، قم، دانشگاه باقرالعلوم علیه‌السلام ، 1389.
ـ  «اهداف حکومت اسلامی»، مطالعات انقلاب اسلامی، شماره 25، ص 152 ـ 137، قم، دانشگاه معارف اسلامی،‌ 1390.
ـ مصباح یزدی، محمدتقی، «مدیریت اسلامی و نظام ارزشی»، مصباح، شماره 19، 1375.
ـ نیازی، احمدعلی، «اهداف و وظایف حکومت دینی»، معرفت سیاسی، شماره 3، ص 179 ـ 149، قم، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، 1389.