نهج البلاغه ارزشمند ترین کتابی است که پس از قرآن کریم میتوان با تأمل و تفکر در آن، به ابعاد وجودی یک انسان کامل پی برد. این کتاب که منشور انسانسازی است، شیوهی رشد و تحمل معنوی (زیست معنوی) انسان و جامعه را به خوبی آموزش میدهد. فقط کافی است اندکی در آن غوطهور شده، تا از طریق آن مسیر معنویت و رسیدن به کمال، به بهترین وجه ممکن دریافت گردد. مقاله حاضر به بررسی نامه 31 حضرت علیه السلام در نهجالبلاغه پرداخته و مدل زیست معنوی ایشان را در این نامه مورد بررسی و تحلیل قرار داده است. مطابق با الگوی حضرت علیه السلام در این نامه، انسان میتواند رشد و تحول معنوی را در سه گام کسب کند. گام اول آگاهی بخشی و بصیرت افزایی است که انسان با شناخت نسبت به خود، خدا، مرگ و ...به بصیرت و معرفت دست مییابد. گام دوم دنیاشناسی و شیوهی برخورد صحیح با دنیا است، که به رشد و تحول معنوی انسان کمک میکند و ایشان را در برابر وسوسههای دنیوی مقاوم و پیروز می-گرداند و آن را در مسیر رستگاری یاری میبخشد. گام آخر نیز خودسازی معنوی است که میتوان از طریق کسب فضائل و ترک رذائل، در دو بعد فردی و اجتماعی، نظیر کسب تقوا، یقین، زنده نگه داشتن قلب با یاد خدا، امر به معروف، آشتی با خلق، جهاد در راه خدا و ... و ترک رذائلی نظیر دوری و فاصله گرفتن از کار زشت، پرهیز از شک و شبهه و تسلیم شدن در برابر گمراهی، سطح معنویت فرد و جامعه را ارتقا بخشید.
خادمی,مریم , حق جو اردکانی,فاطمه و خدری,سارا . (1398). مدل زیست معنوی امام علی علیه السلام در نامه 31 نهج البلاغه. فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشهای نهج البلاغه, 18(2), 171-190.
MLA
خادمی,مریم , , حق جو اردکانی,فاطمه , و خدری,سارا . "مدل زیست معنوی امام علی علیه السلام در نامه 31 نهج البلاغه", فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشهای نهج البلاغه, 18, 2, 1398, 171-190.
HARVARD
خادمی مریم, حق جو اردکانی فاطمه, خدری سارا. (1398). 'مدل زیست معنوی امام علی علیه السلام در نامه 31 نهج البلاغه', فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشهای نهج البلاغه, 18(2), pp. 171-190.
CHICAGO
مریم خادمی, فاطمه حق جو اردکانی و سارا خدری, "مدل زیست معنوی امام علی علیه السلام در نامه 31 نهج البلاغه," فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشهای نهج البلاغه, 18 2 (1398): 171-190,
VANCOUVER
خادمی مریم, حق جو اردکانی فاطمه, خدری سارا. مدل زیست معنوی امام علی علیه السلام در نامه 31 نهج البلاغه. النهج, 1398; 18(2): 171-190.