منابع

نهج‌البلاغه، 1378 ش، محمد بن حسین شریف رضی رحمه الله، ترجمه: جعفر شهیدی، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی

1. خان محمدی، هادی، واعظی، رضا و دلشاد تهرانی، مصطفی، 1393ش، الگوی مشارکت شهروندی در مدیریت دولتی مبتنی بر نهج‌البلاغه. فصلنامه مدیریت سازمان‌های دولتی، شماره 7. 48-25.
2. عابدی جعفری، حسن، تسلیمی، محمد سعید، فقیهی، ابوالحسن و شیخ‌زاده، محمد، 1390ش، تحلیل مضمون و شبکه مضامین: روشی ساده و کارآمد برای تبیین الگوهای موجود در داده‌های کیفی. اندیشه مدیریت راهبردی. سال 5، شماره 2، 151-198.
3. عشقی عراقی، مهتاب، 1399ش، فعالیت‌های اقتصادی امام علی× راهبرد کاهش آسیب‌های اجتماعی از دیدگاه قرآن و نهج‌البلاغه. فصلنامه دانش انتظامی مرکزی. شماره 28، 120-91.
4. علینی، محمد و غفاری، غلامرضا، 1394ش، تحلیل فضای مفهومی سازه سرمایه اجتماعی در کلام امام علی×. فصلنامه اسلام و مطالعات اجتماعی. دوره 2، شماره 4، 120-92.
5. گل صنم لو، زین‌العابدین و موحدی محب، عبدالله، 1390ش، حکومت و حقوق متقابل مردم و زمامداران در نهج‌البلاغه. مطالعات تفسیری، شماره 7، 152-127.
6. لطیفی، میثم، دانایی‌فرد، حسن و رحمانی، فاطمه، 1398ش، مبانی تعامل مردم و حکومت از منظر تفسیر المیزان. مطالعات قرآن و حدیث، شماره 1، 269-243.
7. مروتی، سهراب و رضایی، زهرا، 1392ش، شاخص‌های ارتباط مطلوب مردم با زمامدار در نهج‌البلاغه. پژوهشنامه نهج‌البلاغه. دوره1،شماره1، 37-25. 
8. ملکی، یدالله، 1396ش، جایگاه مشارکت سیاسی اجتماعی مردم، از منظر دینی، با تکیه‌بر آیات قرآنی و نهج‌البلاغه. فصلنامه پژوهش‌های اعتقادی و کلامی. سال هفتم، شماره 26، 118-97.
9. موسوی بجنوردی، سید محمد و صفایی، راحله، 1388ش، حقوق متقابل مردم و حکومت اسلامی از دیدگاه امیرالمؤمنین علی علیه السلام. متین، دوره 11، شماره 44، 26-2.
10. واعظی، رضا، خان محمدی، هادی، دلشاد تهرانی، مصطفی و اصلی پور، حسین، 1397ش، طراحی الگوی مفهومی عوامل پیش برنده و بازدارنده مشارکت شهروندی در نهج‌البلاغه. فصلنامه مدیریت اسلامی، دوره 26، شماره 2، 89-65.
11. Braun, V. & Clarke, V. (2006). “Using thematic analysis in psychology, Qualitative Research in Psychology, Vol. 3, No. 2: 77-101
12. Casady, C. B. Eriksson, K. Levitt, R. E. & Scott, W. R. (2019).(Re) defining public-private partnerships (PPPs) in the new public governance (NPG) paradigm: an institutional maturity perspective. Public Management Review, 1–23.doi:10.1080/14719037.2019.1577909
13. Evans, B. marko J. Sundback, S. and Theobald, k. (2005). governing sustainable cities, Earthscan, London
14. Jomo, K.Chowdhury, A.Sharma, K. and Platz, D. (2016). Public-Private Partnerships and the 2030 Agenda for Sustainable Development: Fit for purpose? Department of Economic & Social Affairs. DESA Working Paper 148 ST/ESA/2016/DWP/148. https://doi.org/10.18356/f42bd4bb-en
15. Matos-Castaño, J. A. Mahalingam, and G. Dewulf. (2014). “Unpacking the Path-Dependent Process of Institutional Change for PPPs.” Australian Journal of Public Administration 73 (1): 47–66. doi:10.1111/1467-8500.12062.
16. Osborne, S. P. (2000). Public–Private Partnerships: Theory and Practice in International Perspective.London: Routledge.
17. Soecipto, R. M. & Verhoest, K. (2018).Contract stability in European road infrastructure PPPs: how does governmental PPP support contribute to preventing contract renegotiation? Public Management Review, 20(8), 1145–1164.doi:10.1080/14719037.2018.1428414
18. Villani, E. Greco, L. & Phillips, N. (2017).Understanding Value Creation in Public-Private Partnerships: A Comparative Case Study. Journal of Management Studies, 54(6), 876–905.doi:10.1111/joms.12270 
19. Xiong, W. & Zhu, D. (2017). Public private partnership towards sustainability: An analysis of object, subject and process. Journal of Tongji University (Social Science Edition), 28(1), 76–83.
20. Klijn, E.-H., & Teisman, G. R. (2003). Institutional and Strategic Barriers to Public—Private Partnership: An Analysis of Dutch Cases. Public Money & Management, 23)3(, 137-146.