منابع
. قرآن کریم، 1375ش، ترجمه: بهاء الدین خرمشاهی، تهران: جامی و نیلوفر.
. نهج‌البلاغه، 1372ش، ترجمه: دکتر سید جعفر شهیدی، چاپ چهارم، تهران: انقلاب اسلامی. 
1. امام صادق علیه السلام، جعفربن محمد، 1400 ق، مصباح الشریعه، بیروت: موسسه الاعلی للمطبوعات. 
2. تسلر و کولخ، الیزابت و بریگیت، 1390ش، من و دنیای احساساتم،  ترجمه: ملیحه شکوهی. مقدمه مصطفی ملکیان، تهران: آسمان خیال. 
3. ژکس، 1356ش،  فلسفه اخلاق (حکمت عملی)، ترجمه: ابوالقاسم پور حسینی، تهران: سیمرغ.
4. حافظ، خواجه شمس الدین محمد، 1385ش، دیوان حافظ، به اهتمام: محمد قزوینی و قاسم غنی، تهران: زوار.
5. دلشاد تهرانی، مصطفی، 1383ش، سیره نبوی «منطق عملی»، 4ج، تهران: انتشارات دریا.
6. سبزواری، ملاهادی، 1369ش، شرح المنظومه، 5ج. تهران: نشر ناب.
7. شجاعی، محمدصادق، 1385ش، دیدگاه‌های روانشناختی آیه الله مصباح یزدی، قم: مؤسسه امام-خمینی ره. 
8. طباطبائی، محمدحسین، 1417 ق، المیزان فی تفسیر القرآن، چاپ پنجم، قم: انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه قم.
9. طبرسی، فضل بن حسن، 1372ش، مجمع البیان فی تفسیر القرآن. چاپ سوم، تهران: ناصر خسرو. 
10. غزالی، ابوحامد محمد، 1383ش، کیمیای سعادت، تصحیح: حسین خدیو جم، تهران: علمی فرهنگی.
11. فیض کاشانی، محسن. (بی تا)، المحجه البیضاء فی تهذیب الاحیاء،  تصحیح: علی اکبر غفاری. قم: النشر الاسلامی. 
12. قمی، عباس، 1388ش، مفاتیح الجنان، ترجمه حسین انصاریان. قم: ‌دار العرفان.
13. کلینی، ثقه الاسلام، 1365ش، الکافی. تهران: دار الکتب الاسلامیه.
14. محمدی ری‌شهری. محمد، 1386ش، میزان الحکمه، قم: دارالحدیث. 
15. مسکویه، ابوعلی، 1375ش، کیمیای سعادت (ترجمه طهاره الاعراق)،  ترجمه: ابوطالب زنجانی، تهران: نقطه.
16. مطهری، مرتضی، 1361ش، شرح منظومه، تهران: حکمت. 
17. نراقی، محمدمهدی، 1368ش، جامع السعادات، نجف: الزهرا.
18. سراج زاده، حسن، 1396ش، «گزاره‌های اخلاقی قرآن و چگونگی نظام مندسازی آن»، پژوهشنامه اخلاق. شماره 35
19. عبدالهی عابد و بیات، صمد و جمشید، 1392ش، «بررسی متنی و سندی روایات توبه و إستغفار امامان معصوم علیهم السلام». فصلنامه سراج منیر. سال 4، شماره 13، زمستان1392.